Tym razem w serii postów poświęconych patronom tramwajów w Toruniu przedstawiana jest postać Wandy Szuman, patronki wagonu o numerze 325.
Wanda Szuman urodziła się 3 kwietnia 1890 roku w Toruniu, jako córka Leona Szumana, znanego lekarza i działacza społecznego. Po ukończeniu szkół średnich w Krakowie i Lwowie, zajęła się pracą pedagogiczną i działalnością charytatywną. Już w czasie zaborów prowadziła tajne nauczanie dla dzieci z rodzin robotniczych. W okresie I wojny światowej zaangażowała się w organizację Komitetu Niesienia Pomocy Ofiarom Wojny w Królestwie Polskim.
Była współzałożycielką toruńskiego Polskiego Czerwonego Krzyża oraz przewodniczącą Komisji Szkolnej w Toruniu. Działała na rzecz kształcenia nauczycieli języka polskiego na Pomorzu i uznawana jest za pionierkę polskiej pedagogiki specjalnej. Inicjowała prace nad systemem opieki nad sierotami w Polsce i promowała wychowanie w rodzinach jako formę ich opieki. W czasie II wojny światowej ponownie podjęła tajne nauczanie, jednocześnie pracując w Polskim Komitecie Opiekuńczym, gdzie organizowała pomoc dla rodzin więźniów i osób wysiedlonych po powstaniu warszawskim.
Po zakończeniu wojny Wanda Szuman wróciła do Torunia i rozpoczęła pracę w Liceum Wychowawczyń Przedszkoli oraz w Pogotowiu Opiekuńczym. Przeszła na emeryturę w 1952 roku, jednak kontynuowała działalność naukową, badając mowę dzieci w żłobkach i rodzinach zastępczych oraz zdolności rysunkowe dzieci niewidomych. W latach 70-tych wprowadziła nowatorską metodę rehabilitacji osób niepełnosprawnych poprzez sztukę.
Ostatnie wykłady prowadziła w latach 80-tych w swoim domu przy ul. Szumana 2. Jej zaangażowanie i poświęcenie dla potrzebujących zyskały uznanie w społeczności toruńskiej. Zmarła 1 grudnia 1994 roku w wieku 104 lat.